اكنون به داستان جنگ داخلى غرناطه بازمىگرديم . گفتيم كه مردم ربض البيازين به تحريض داعيان ابو عبد اللّه و مادرش ملكه عايشه شورش كردند ولى بيشتر مردم غرناطه گرد فرمانرواى غرناطه ابو عبد اللّه الزغل را گرفته بودند . جنگ ميان دو فريق چند ماه مدت گرفت . در اثناء اين جنگها مسيحيان بر لوشه و بسيارى دژهاى شمال غربى مستولى شدند . پس از سقوط لوشه ابو عبد اللّه با پادشاه قشتاله برفت و هنوز چندان زمانى نگذشته بود كه از نواحى شرقى به منطقهء بلش بازگرديد و همچنان برنامهء كار خود را تعقيب مىنمود . در اوايل شوال سال 891 ه / سپتامبر سال 1482 ابو عبد اللّه از نواحى شرقى بيرون آمد و ناگهان در ربض البيازين آشكار گرديد و شورشيان گرد او را گرفتند . ابو عبد اللّه شايع كرد كه با مسيحيان پيمان صلح بسته و فرناندو او را به مردان جنگى و اسلحه از جمله انفاط يارى كرده است . « 44 » آتش كينه‌ها تيزتر شد و ابو عبد اللّه الزغل بر مردم ربض البيازين سخت گرفت . در همان نزديكى كه خبر يافت كه پادشاه قشتاله با قواى خود به شهر بلش مالقه « 45 » روى نهاده . اين واقعه در ماه ربيع الثانى سال 892 ه / مارس 1487 م بود . « 46 » بلش دژ مالقه بود و سقوط آن مالقه را در معرض خطر قرار مىداد . ابو عبد اللّه الزغل كه از اهميت دژ بلش آگاه بود روى به سوى آن نهاد و بخشى از لشكرش را با خود برد و قدرى را براى قتال با برادرزادهء خود ابو عبد اللّه و ربض البيازين گذاشت . ولى دلاورى الزغل و پايدارى مردم بلش در دفاع از شهرشان سود نبخشيد و در ماه جمادى الاول سال 892 ه / آوريل سال 1487 الزغل به غرناطه بازگرديد . در اثناء راه خبر يافت كه در غياب او مردم غرناطه به ابو عبد اللّه محمد گراييده‌اند و او به شهر درآمده در پنجم جمادى الاول / بيست و هشتم آوريل به جاى او بر تخت نشسته است . مردم غرناطه ابو عبد اللّه الزغل را دوست مىداشتند و

--> ( 44 ) . . 24 . P dibi orimeR y rapsaG ( 45 ) . به اسپانيايى agalaM zeleV . ( 46 ) . اخبار العصر ص 22 - 24 . و نفح الطيب ج 2 / ص 612 .